දෑගිලි අතර සිරවූ වයලීනයේ තත් සෙමින් පිරි මැද
වයයි ඔහු
හදෙහි සිර වූ ගැඹුරැ පදවැල් ...
සරිගම ස්වර තුළ පැටලී සවනට
අැසෙයි ඔහුගේ වේදනාවන්....
මිහිරියගේ වියොවින් තවත් තැවෙමින්
වයයි ඔහු හදේ සුසුමන් තනුවක් ලෙස ...
කිිසිත් නොමදත් ප්රේක්ෂකයන්
දැත් ඒක් කර නගයි අත් පොලොසන්...
තවතවත් දුක සිතේ ගුලිකර
වයයි ඔහු රස පිරැණු පදවැල්....
No comments:
Post a Comment